སྦྱིན་པ་ལ་གཙོ་ཕལ་གཉིས་སོ།གཙོ་བོ་ནི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་བསམ་ཐུབ་པ་དང་བཤད་ཐུབ་པ།ལས་ཐུབ་པ་དེ་ཡིན།ཕལ་བ་ནི་རྒྱུ་ནོར་ཡར་དཀོན་མཆོག་དང་མར་དབུལ་པོར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དེའོ།རྒྱུ་མཚན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སྲུང་ཐུབ་ཚེ་ནོར་གྱི་སྦྱིན་པ་རང་བཞིན་དུ་གཏོང་འགྲོ།ཚེ་ཐར་གཏོང་བ་ལ་ཡང་མཆོག་རན་གཉིས་སོ།མཆོག་ནི་མིས་མི་ཡི་ཚེ་སྲོག་དང་རྒྱུ་ནོམ་གྱི་ཁེ་དབང་ལ་བརྩི་སྲུང་བྱ་རྒྱུ་དེ་ཡིན།རན་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྲོག་སྐྱོབ་པ་དེའོ།རྒྱུ་མཚན་ནི་མིས་མིར་གང་ཐད་ནས་རང་དབང་སྤྲད་ཐུབ་ཚེ་གཞན་གྱི་ཚེ་སྲོག་ལ་ཡང་རང་ཤུགས་སུ་གཅེས་འགྲོ།གང་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ནས་བཤད་མ་ཤེས་ན་ཡལ་ག་རེར་བཟུང་།དེ་ནས་རིག་པའི་བརྡར་ཤ་མ་ཆོད་པར་ཚིག་འཁྱོག་ལུང་དུམ་རེ་དྲངས་ནས་བཤད་རྒྱུ་དེ་མཁན་རྫུན་སྤྲུལ་རྫུན་ཚོའི་དཔེའོ།
所谓的施舍应该分主次两种，主要的是为大家而在良知良能方面敢想敢说，敢做。次要的是用财富上敬三宝，下济贫民。只要在良知良能方面有责任和担当，那财富方面的舍得是顺理成章的事儿。所谓放生也该分本末两类，根本的放生在于尊重他人的生命和财产安全，其次是保护其他生命。只要懂得人与人之间各方面的尊重，才有资格谈及对别的生命的保护。所以我们搞施舍与放生重在不颠倒主次与本末。
有些人总是喜欢戴着一张高姿态的面具以素食的名义来进行强人所难，以放生的名义来进行道德绑架，以施舍的名义来进行情感勒索，再给自己蹭热度、凑流量，坐收其利。不会完整的由空、业、缘来讲经说法后断章取义的情况下拿一些末端的道理来忽悠和吓唬他人。这就是如今藏传佛教领域很多伪教徒的所为。其实人是杂食动物，平时没必要单一的吃肉或者吃素，均衡膳食搭配才是最好选择。
不过嘛，处于对自身健康和其它生命的尊重，再按慈悲济世的一些宗教文化传承，有时候在一些良辰吉日里吃素的话从各方面来说有利而无弊。这就是我这个肉食主义者在萨嘎达瓦里尽量做到素食主义者的原因。 http://t.cn/AX65DtRP