索达吉藏文化
20-07-11 06:26

དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ཡིས།། རབ་བྱུང་རྣམས་ལ་སྐུར་བཏབ་པས།། པད་ཆེན་ལྟར་གས་དམྱལ་བར་ལྟུང་།། ལྕེ་ཞིང་རྨོས་ནས་ཁྲི་ཚལ་གཏུབ།། འོད་སྲུང་སློབ་མས་འཇིག་རྟེན་པ།། མང་པོར་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ཡི།། ལས་ཀྱིས་ལུས་ངན་དོར་མ་ཐག ། ལྕེ་རྨོས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་།། དགེ་སྦྱོང་ཁྲོས་པས་གཞན་སྨོད་ན།། ངག་གི་རྣམ་སྨིན་དཔག་མེད་མྱོང་།། ཁྲིམས་མེད་ཁྱིམ་པས་རབ་བྱུང་ལ།། སྨོད་པས་ངན་ལྟུང་སྨོས་ཅི་དགོས།། དེས་ན་མཁས་པས་རྩི་ཤིང་དང་།། སོ་ཕག་སོགས་ཀྱང་མི་སྨོད་ན།། ཆགས་བྲལ་དགེ་ལ་གཞོལ་བ་ཡི།། རབ་བྱུང་གཙང་མར་སྨོས་ཅི་དགོས།། འདོད་པའི་མེ་ཡིས་སེམས་བསྲེགས་ཏེ།། གཙང་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གོས་གྱུར་ཀྱང་།། མི་རིང་མྱུར་དུ་བཤགས་བྱས་ན།། སླར་ཡང་འཕགས་པའི་གྲལ་དུ་ཚུད།། གང་ཞིག་ལོག་ལམ་ཞུགས་གྱུར་ཀྱང་།། མིག་ལྡན་སླར་ཡང་ལམ་རྙེད་བཞིན།། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་རལ་ན་ཡང་།། གནས་སྐབས་ཡིན་གྱི་མཐར་སོར་ཆུད།། གང་ཞིག་ས་བདེར་འགྱེལ་བ་ན།། རྐང་ལྡན་མྱུར་དུ་ཡར་ལངས་བཞིན།། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་ཞུགས་ཀྱང་།། མི་རིང་སླར་ཡང་གསོ་བར་འགྱུར།། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གསེར་གྱི་སྣོད།། ཆག་ཀྱང་རིན་ཐང་སྲིད་ན་མཐོ།། ཤིང་སྣོད་ཆག་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱང་། དེ་ཡིས་གསེར་སྣོད་འགྲན་དུ་མེད།། དགེ་སྦྱོང་ཁྲིམས་འཆལ་གཅིག་གིས་ཀྱང་།། ཐོག་མའི་ངེས་འབྱུང་ཡོན་ཏན་དེར།། བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱའི་ཁྱིམ་པ་ཡི།། ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་འགྲན་དུ་མེད།། རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་ཡི།། བརྒྱུད་འཛིན་ཕྱི་རབས་བསྟན་པ་སྤེལ།། ཡོན་ཏན་འབུམ་ལྡན་ཁྱིམ་པ་ཡིས།། བསྟན་པ་ཅུང་ཙམ་སྤེལ་མི་ནུས།། རབ་བྱུང་ཚུལ་འཆལ་ཐ་ཆད་ཀྱང་།། མཆོད་པས་བདེ་འབྲས་དཔག་མེད་ཐོབ།། སྟོན་པས་དེ་ཡི་རྒྱུར་བསྔགས་པས།། ལྷ་དང་མི་ཡིས་གཙུག་ཏུ་བཀུར།། དེ་ཕྱིར་གཞན་ལ་ནན་སྐུལ་གྱིས།། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་སྨད་མི་བྱ།། ཚེ་འདིའི་བག་ཆགས་ངན་གོམས་ཀྱིས།། ཕྱི་མའི་དགེ་འབྲས་བརླག་པར་བྱེད།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མི་དགེའི་ལས།། འཇིག་རྟེན་ལྷ་མའི་ས་བོན་འཇོམས།། ངན་སོང་གནས་གསུམ་ལྟུང་ནས་སུ།། བསྐལ་པ་དུང་ཕྱིར་ངལ་གསོ་མེད།། རབ་བྱུང་རྣམས་ལ་དད་བྱས་ནས།། སྐུར་འདེབས་ཉེས་པ་མི་གསོག་པར།། རྟག་ཏུ་ངག་གི་ཉེས་པ་སྤོང་།། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་སྨད་མི་བྱ།། རབ་བྱུང་སྨོད་པའི་ཉེས་པ་རྣམས།། མྱུར་དུ་དྭངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བཤག ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ངན་སེམས་ཀྱིས།། མ་འོངས་སྡུག་མྱོང་བཤག་པར་བྱ།།

昔有俱迦离苾刍,  以一恶言骂僧众,
  犹落钵头磨地狱,  舌被犁耕数万段。
  亦有迦叶佛弟子,  谤毁无量世间人,
  承斯恶业舍残形,  还受耕舌地狱苦。
  沙门怀忿毁诸人,  尚招无量口业报,
  何况无戒白衣人,  骂僧免堕恶道者?
  是故智人不应骂,  乃至草木砖瓦等,
  况毁清净出家人,  习行离欲善法者?
  纵使欲火炽烧心,  点污尸罗清净戒,
  不久速能自忏除,  还入如来圣众位。
  如人暂迷失其道,  有目还能寻本路,
  苾刍虽犯世尊禁,  虽然暂犯还能灭。
  如人平地蹶脚时,  有足还能而速起,
  苾刍虽暂缺尸罗,  虽犯不久还能补。
  犹如世间金宝器,  虽破其价一种贵,
  木器纵然全不漏,  不可比于破宝器。
  破禁苾刍虽无戒,  初心出家功德胜,
  百千万亿白衣人,  功德纵多不及彼。
  出家弟子能堪任,  继嗣如来末代法,
  万德无量在俗人,  不能须臾弘圣教。
  最下犯禁破戒僧,  供养由获万亿报,
  是故世尊赞胜因,  天上人中受尊贵。
  是故殷勤劝诸人,  勿毁如来僧宝众,
  今生习恶因缘故,  当来业成亦毁佛。
  缘兹身口意业支,  永断世间人天种,
  当堕三涂恶道中,  亿劫沉沦无休息。
  若于清众起正信,  无有毁谤名僧罪,
  常能防护口业过,  不谈如来僧宝众。
  若人于僧有骂罪,  应须志诚速求忏,
  于僧勿起憍慢心,  来生受苦必当悔。